Już miałem się rytualnie zatopić, w obowiązkowej zimowej lekturze na pierwszy śnieg, a tu ni z tego ni z owego trafił do mnie trzeci album fińskiego producenta Vladislava Delaya. Po genialnym debiucie Vocalcsity, którym rozkochał krytykę i miliony słuchaczy nadając nowego charakteru współczesnej muzyce elektronicznej, powtórzył sukces wydając przesubtelny album „the present lover”.  W sobotę stałem się właścicielem kolejnego wydawnictwa tego artysty, które ukazało się pod tytułem „Paper Tigers”. Longplay nie jest tak przebojwy jak dwa poprzednie (nie wliczając really don't mind – przy siódmej minucie ma miejsce prawdziwe piekło:), co nie zmienia faktu iż jest równie dobry. Album jest bardziej wyciszony, dla bardziej cierpliwych słuchaczy, zbliżony do poczynań jakie nagrywa jako Delay. Obowiązkowo!